Veur t gerecht 

Haarm Pik is plietsie. Hai woont op Roodschoul, mor t plietsiebero is ien Oethoezen. En doar tussenien ligt Mij. En doar woon ik.
n Poar doag ien week ridt hai bie ons deur Hoofdstroat hin. Op zien DKW, n motor dij volgens kammeroaden dik 100 ien t uur lopen wil. Doar kinnen wie allain mor van dreumen. Mien olle Kreidler Florett kin net 50 hoalen, wiend mit. Mout volgens jonges makkelk op te voeren weden, mor dat is van loadere zörg: ik maag haile nait op n ploffiets rieden. Ik bin nog mor vieftien. Onderwegens mout ik dus slim oetkieken dat Haarm Pik mie nait ien t vizier krigt. As dat n moal mishottjed, holdt e mie aan, bekikt ploffiets wat en vragt hou old ik bin. Ik perbaaier hom dulek te moaken da'k over n poar moand zestien wor, mor dat telt nait. Ik krieg n boute en t mout nait weer gebeuren.
Der gait n joar veurbie as e mie weer snapt. Ik ree veuls te haard, volgens hom. Hai haar der tegen jakkern mouten om mie ien te hoalen. Doar kin k niks tegen ienbrengen, omdat ik noa veul vielen en boren en mit n poar nije onderdailen nou makkelk op 70 kilometer kommen kon. Dizze raais blift t nait bie n bonnetje. Oetloat is veuls te groot en kabberateur is ook nait orizineel, zegt e. Ploffiets wordt ien beslag nomen en n poar moand loader mout ik noar rechtbaank ien Stad tou, woar rechter mie vieventwinneg gulden boute oplegd. Tegen tied dat ik plof weer ophoalen kin, binnen der verschaaiden onderdailen òfhoald, zodat ik ter eerst nait weer op rieden kin. As ik noa t eerabbelreuden ien grode vekaanzie genog centen verdaind heb, goa k noa fietsmoaker veur n nije set. Ik besluut om ales n slag groder te kopen, din kom k ien ainmoal op 80. Schoon da'k nou nog haarder mien best dou om Haarm Pik te ontlopen, trappaaiert e mie veur daarde moal en begunt t perces van veuren of aan: ploffiets wordt weer ien beslag nomen en ik kin weer noa Stad tou.
Diskeer is rechter glad vergrèld omda'k ter vannijs bin. Veur t zulfde vergriep. Dat zegt e n poar moal achter mekoar. Ik begriep ter zoveul van dat k ien t vervolg beder aanswat oetvreten kin. "Viefteg gulden boute!" zegt e narreg, "volgende." Omdat ik zulf weer op vieventwinneg gulden rekend haar, steek ik vinger op en vroag of ik nog wat zeggen maag. Mien verweer is da'k te min buuscenten krieg en dat ik zo'n bedrag nooit ophousten kin. "Hm", zegt rechter. As ik beloof dat t nait weer gebeurt, zel e t goud mit mie moaken. "Dareg gulden," zegt e, "beneden betoalen." Dat leste wis ik nog van veurege moal: trap òf, eerste loket links, as der gainent is even op bel drukken.
Ik huif nait bellen, mor as ik kassier n biljet van honderd gulden toulang, het e doar nait van weerom. "Wacht mor even", zegt e en lopt mit mien braifke trap op. Eefkes loader stait e weer veur mie en geft mie zeuventeg gulden. Ik kin gedachte nait onderdrukken dat e t geld wizzeld het bie rechter. "Wat? Betoalt dij kwoajong mit honderd gulden? En hai haar niks. As ik dat waiten haar, din ..." Kniezend loop ik noar boeten tou.

Leerms, november 2009